W najnowszym raporcie Narodowego Centrum Analiz Energetycznych (NCAE) wyjaśniono, dlaczego wraz z szybkim wzrostem OZE i prosumentów zmienia się logika działania Krajowego Systemu Elektroenergetycznego: energetyka scentralizowana ustępuje rozproszonej, co przynosi korzyści (lokalne wytwarzanie, mniejsze straty, większa odporność), ale przy braku koordynacji rodzi też koszty i ryzyka. Autorzy NCAE diagnozują, że w Polsce nakładają się: przewymiarowanie źródeł (nadwyżki produkcji, ceny ujemne), niewystarczająca elastyczność jednostek konwencjonalnych, „nierynkowa” obojętność części OZE na sygnały cenowe (aukcje, net-metering) oraz rosnące potrzeby inwestycyjne sieci. Skutkiem są wysokie koszty bilansowania i coraz częstsze redysponowanie nierynkowe OZE, a także ogromne CAPEX po stronie OSD i PSE. Z tego wynika teza przewodnia: nie chodzi o dalsze wspieranie „niekontrolowanej energetyki rozproszonej”, lecz o zaplanowaną energetykę lokalną – taką, w której wytwarzanie, magazyny i odbiór działają skoordynowanie i biorą współodpowiedzialność za bezpieczeństwo dostaw