Od redakcji 12/2021

EL 12 2021  okladkaintSzanowni Państwo,

Energia pochodząca ze słońca wciąż stanowi niewykorzystaną szansę. Dzięki niej do 2050 r. 167 mln gospodarstw domowych i 23 mln przedsiębiorstw na całym świecie będzie mogło korzystać z własnych źródeł czystej energii – wynika ze wspólnego raportu BloombergNEF (BNEF) i Schneider Electric. Do tego czasu globalny potencjał może przekroczyć 2000 GW energii słonecznej i 1000 GWh magazynowania energii. Wdrożenia te przyczynią się do znacznych postępów w dekarbonizacji, jednak to polityka dotycząca instalowania paneli słonecznych i kształt taryf będą mieć kluczowe znaczenie dla sukcesu tego przedsięwzięcia.

Więcej…

Wymagania dla sygnalizatorów optycznych VAD w normie EN 54-23

Obszar działania sygnalizatora sufitowego VADW ciągu ostatnich lat liczba instalowanych sygnalizatorów optycznych VAD (Visual Alarm Devices) znacząco wzrosła. Spowodowane jest to potwierdzoną efektywnością i niezawodnością sygnalizatorów optycznych w przypadku wykrycia pożaru. Urządzenia te są montowanych w formie oddzielnej jednostki lub zintegrowanej z sygnalizatorem dźwiękowym.

Wydana przez Europejski Komitet Normalizacyjny CEN norma EN 54-23 dotyczy bezpośrednio stosowania urządzeń sygnalizacji wizualnej w systemach sygnalizacji pożaru. Przed pojawieniem się normy EN 54 23 nie istniała żadna inna regulacja rangi normy. Błędne interpretacje i dezorientacja przy ocenie wydajności produktów były więc częstym zmartwieniem w branży. Celem normy EN 54-23 jest standaryzacja wymagań, metod badań i kryteriów wydajności sygnalizatorów optycznych oraz zapewnienie jednolitości sposobów badania wydajności VAD w całej Europie.

Pobór prądu przez urządzenia jest przedmiotem największych problemów przy uzyskiwaniu zgodności z EN 54-23. Sygnalizatory optyczne muszą osiągać wymagany minimalny poziom oświetlenia 0,4 lx na całej pokrywanej przestrzeni. Podwojenie pokrywanego obszaru od źródła światła wymaga użycia cztery razy większej mocy przy tym samym poziomie naświetlenia. W rezultacie im większy obszar, tym wymagany jest wyższy poziom natężenia światła, a więc większy pobór prądu.

Podstawowe wymagania normy EN 54-23:

  • wymagane natężenie oświetlenia 0,4 lx lub lm/m2 na powierzchni prostopadłej do kierunku emitowanego światła;
  • obszar pokrycia musi być opisany na produkcie lub w dołączonej dokumentacji;
  • częstotliwość błysku musi wynosić pomiędzy 0,5 a 2 Hz;
  • wymagany jest kolor światła biały lub czerwony, przy czym w Polsce na mocy odrębnych przepisów może być stosowane tylko światło czerwone;
  • EN 54-23 obowiązuje od 31 grudnia 2013 r.

W większej części Europy migające czerwone światło sygnalizuje pożar. Osiągnięcie normatywnej wielkości 0,4 lx przy świetle czerwonym wymaga znacznego wzrostu zużycia energii, o ile zastosowano tradycyjne metody. Jednakże sygnalizatory optyczne serii LX Fulleon dostępne są ze światłem białym i czerwonym, przy czym te ostatnie mają wartość poboru prądu taką samą jak dla światła białego przy jednakowym zakresie pokrycia.

Porównanie technologii ksenonowej i Fulleon firmy EATON

Właściwe rozumienie pojęcia „obszar pokrycia"
Na wszystkich produktach gamy LX Fulleon zgodnych z EN 54 23 znajduje się kod obszaru pokrycia, zawierający trzy podstawowe informacje. Jeśli produkt nie ma tego kodu, prawdopodobnie nie jest zgodny z EN 54 23. Do kodu należą:
a) Specyfikacja zastosowania – sygnalizatory optyczne są klasyfikowane w trzech kategoriach, w zależności od ich zalecanego przeznaczenia: montowane na suficie, montowane na ścianie oraz kategoria otwarta. Każda z tych kategorii zawiera unikalne wzorce rozkładu światła.
b) Specyfikacja wysokości montażu (x) – deklarowana przez producenta. Sygnalizator optyczny musi pokryć objętość poniżej deklarowanej wysokości montażowej. Na przykład przy montażu ściennym wiązka światła skierowana ku górze powyżej punktu montażowego może skutkować niepotrzebnie zwiększonym poborem prądu. Sygnalizator optyczny montowany na suficie będzie wysyłał światło w sposób cylindryczny poniżej punktu montażowego;
c) Zasięg działania/pokrycia (y).

Kategoria sufitowa
Dla urządzeń kategorii sufitowej (rys. 1) liczba (y) kodu określa średnicę w metrach cylindrycznej objętości pokrycia przy montażu na suficie na wysokości (x). Kod obszaru pokrycia powinien być opisany w sposób C - x - y, gdzie C oznacza sufit, x oznacza maksymalną wysokość montażową i y oznacza średnicę (w metrach) cylindrycznego obszaru pokrywanego przez urządzenie. Produkty montowane na suficie mogą cechować się maksymalną wysokością montażową 3; 6 lub 9 m. Przykładowy kod pokrycia: C - 3 - 7,5.

 

(...)

 

Renata Januszewska
Brand Development Manager Fire & Safety EATON COOPER INDUSTRIES
POLAND LLC Sp. z o. o.

Pełna wersja artykułu w EI 3/2015 do zakupu na portalu www.e-czasopismo.pl oraz www.magazyn-online.com

Wyszukiwarka

like Nowości!

quote Na skróty

like Najczęściej czytane!

like Polecamy!

ewydanie

konf bpoz 160x222

 

like Newsletter!

Znajdź nas na facebooku!

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem