Od redakcji 7-8/2017

Szanowni Państwo,Okladka
Od nowego roku czasopismo „Elektroinstalator” będzie miało nowego wydawcę. Opiekuńcze skrzydła nad tym najstarszym w branży elektroinstalacyjnej tytułem roztoczyło Wydawnictwo SIGMA-NOT.

Więcej…

Oświetlenie parkowe

Oświetlenie w parku spełnia dwie funkcje. Jego zadaniem jest oświetlenie ścieżek dla pieszych i ewentualnie ścieżek rowerowych, a ponadto w miarę potrzeby eksponowanie zieleni. Błędem jest natomiast wysyłanie dużej części światła ku niebu.

Zasady techniki oświetlania
W technice oświetlania mamy do czynienia z kilkoma podstawowymi parametrami. Należą do nich natężenie oświetlenia, równomierność oświetlenia, współczynnik ujednoliconej oceny olśnienia i wskaźnik oddawania barw. Wielkością określającą efekt oświetleniowy jest natężenie oświetlenia. Rozróżnia się przy tym natężenie oświetlenia w danym punkcie oraz natężenie oświetlenia na danej płaszczyźnie. Może to być płaszczyzna pozioma, pionowa lub usytuowana w sposób dowolny. Ponadto na obszarach, w których poruszają się ludzie, m.in. przechodnie i rowerzyści w parkach, rozróżnia się także cylindryczne, półcylindryczne i sferyczne natężenie oświetlenia.

Rozróżnia się wartości minimalne, maksymalne i średnie natężenia oświetlenia. W pewnym uproszczeniu natężenie oświetlenia jest ilorazem strumienia świetlnego padającego na daną powierzchnię i wielkości tej powierzchni wyrażonym wzorem:E = Φ/S [lx].
Ważną rolę odgrywa równomierność oświetlenia określana jako stosunek wartości minimalnej do średniej. Przy rozmieszczaniu opraw oświetleniowych należy zadbać, aby parametr ten był bezwzględnie utrzymany na poziomie określonym w normie. W przeciwnym razie powstaną przestrzenie niedoświetlone, co także w przypadku alejek parkowych ścieżek rowerowych może stwarzać zagrożenia.
Jeżeli do oczu dociera zbyt dużo światła lub w polu widzenia znajdują się przedmioty o silnie zróżnicowanej luminancji (np. zbyt nisko umieszczone jaskrawe punkty świetlne na ciemnym tle), występuje stan zwany olśnieniem.

Ze względu na skutki olśnienie dzieli się na:

– przykre powodowane przez znajdujący się w polu obserwacji jaskrawy obiekt,

– przeszkadzające powodowane przez nadmiar światła padającego na siatkówkę oka i zmniejszające zdolność oka do prawidłowego odbierania bodźców świetlnych,

– oślepiające powodowane przez znajdujące się w bliskiej odległości od oczu przedmioty o ekstremalnie wysokiej luminancji.

Ze względu na warunki powstawania rozróżnia się olśnienie:
– bezpośrednie powodowane przez jaskrawy obiekt znajdujący się w tym samym lub prawie tym samym położeniu co obiekt obserwowany,
– pośrednie powodowane przez jaskrawy obiekt znajdujący się w polu widzenia, ale w pewnej odległości kątowej od kierunku obserwacji,
– odbiciowe powodowane przez znajdujące się w polu obserwacji obrazy odbitych jaskrawych przedmiotów, np. źródeł światła o dużej luminancji.

 

(...)

mgr inż. Janusz Strzyżewski

Pełna wersja artykułu w EI 5/2017

Wyszukiwarka

like Newsletter!

like Nowości!

quote Na skróty

like Najczęściej czytane!

like Polecamy!

Znajdź nas na facebooku!

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem