Od redakcji 7/2018

okladka Ei7Jeszcze do niedawna koncepcja ochrony instalacji elektrycznych zawarta w europejskich normach i stosowana przez producentów aparatury zabezpieczającej niskiego napięcia miała poważną lukę. Żaden z aparatów zabezpieczających (bezpiecznik, wyłącznik) nie wykrywał groźnego iskrzenia w instalacjach elektrycznych. A przecież nawet najmniejsza wada w instalacjach elektrycznych może powodować poważne konsekwencje. 

Więcej…

Instalacje solarne po kilku latach – co wykazała wyrywkowa inspekcja instalacji?

15

W ostatnim czasie w Polsce szybko przyrastała liczba instalacji kolektorów słonecznych. Można wręcz powiedzieć, że to najbardziej spopularyzowane OZE, a więc i wiedza o potrzebach tych instalacji powinna być powszechna. Tymczasem coraz częściej dają o sobie znać problemy serwisowe. Przyjrzyjmy się więc na przykładzie pewnej inwestycji gminnej, co może dolegać instalacjom z kolektorami słonecznymi po kilku latach eksploatacji.

Instalacje słoneczne z kolektorami płaskimi i próżniowymi najczęściej są wykorzystywane do przygotowywania ciepłej wody użytkowej w budownictwie jednorodzinnym, ale spotyka się je także w budownictwie wielorodzinnym czy użyteczności publicznej. Ich popularność wynika z przychylności prawa budowlanego w tym zakresie, programów wsparcia bazujących na funduszach europejskich oraz wzmożonych kampanii informacyjnych producentów systemów solarnych.

Wystarczy spojrzeć na dane podawane przez Instytut Energetyki Odnawialnej (rys. 1) – znaczący przyrost powierzchni zabudowanych instalacji solarnych w Polsce jest efektem corocznego wysokiego poziomu sprzedaży (zwłaszcza w latach 2011-2014). I choć za sprawą wzrostu świadomości w zakresie potrzeby inwestowania w OZE obserwujemy rok do roku wzrost liczby eksploatowanych instalacji tego typu, ze świadomością co do konieczności przeglądów i serwisowania tych instalacji jest już gorzej. Problem dotyczy zarówno samych właścicieli instalacji, jak i firm, które zajmują się ich montażem.

Zamawiam – sprawdzam
Na potrzeby jednej z gmin, która w latach 2011-2013 w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego uczestniczyła w dużym programie solarnym „Instalacja systemów energii odnawialnej na budynkach użyteczności publicznej i domach prywatnych", dokonano inspekcji stanu technicznego eksploatowanych instalacji solarnych. Zlecenie takiej
inspekcji oczywiście jak najlepiej świadczy o włodarzach przedmiotowej gminy zatroskanych o dalsze funkcjonowanie instalacji i efekty inwestycji, ale przy okazji dało szansę na poznanie skali ewentualnych problemów.

Program solarny we wspomnianej gminie objął budynki użyteczności publicznej i domy prywatne. Wykonawca inwestycji został wyłoniony w drodze przetargu. Zgodnie z założeniami programu i umową zawartą z wykonawcą, przez 5 lat od momentu dokonania pozytywnego odbioru technicznego gmina pozostawała współwłaścicielem wykonanych instalacji, a wykonawca był odpowiedzialny za ich serwis, po czym instalacje przechodziły na własność użytkowników. Inspekcji dokonano w okresie, w którym wykonawca jeszcze był odpowiedzialny za stan techniczny instalacji.

Inspekcja dotyczyła losowo wybranych instalacji na czterech budynkach użyteczności publicznej i na sześciu domach jednorodzinnych. Miała na celu sprawdzenie, czy wykonawca dobrze wywiązał się ze zobowiązania. Po inspekcji została przygotowana opinia techniczna, w której wskazano konieczne czynności serwisowe przed upłynięciem okresu gwarancji udzielonej przez wykonawcę. Podstawą do przygotowania opinii, oprócz samego zlecenia na jej wykonanie, była umowa zawarta między gminą a wykonawcą, wytyczne branżowe, obowiązujące normy i przepisy, wiedza fachowa oraz rekonesans.

Rekonesans i wizje lokalne zostały przeprowadzone w ciągu dwóch dni w 2015 r. Pierwszego dnia – w odniesieniu do instalacji na obiektach użyteczności publicznej, drugiego – na domach prywatnych. Wizje lokalne odbyły się w obecności użytkowników oraz przedstawicieli gminy.

Zakres inspekcji i metodologia
Stan techniczny instalacji słonecznych należy rozpatrywać przy uwzględnieniu kilku aspektów, takich jak wygląd, opinia użytkowników, aktualne parametry techniczne i stan poszczególnych elementów, np. anod magnezowych, oraz jakość czynnika roboczego, a także perspektywy ich zmiany w najbliższym cza-sie. Dlatego też podczas inspekcji dokonano:

  • oceny wizualnej instalacji,
  • oceny wizualnej elementów uzbrojenia i wyposażenia instalacji,
  • odczytów i pomiarów wielkości technicznych,
  • poboru próbek czynnika roboczego (kilku cm3), tj. wodnego roztworu glikolu propylenowego.

Zasięgnięto również opinii użytkowników na temat pracy instalacji. Podczas oceny wizualnej
sprawdzano m.in. stan techniczny oraz poziom zużycia anod magnezowych w zasobnikach c.w.u., w których możliwe było wyjęcie anod bez demontażu instalacji. Wykonano przy tym dokumentację fotograficzną. Została również odczytana temperatura w instalacji, zmierzono ciśnienie gazu w poduszkach powietrznych, w naczyniach w zbiorczych instalacji glikolowej oraz instalacji c.w.u. Pomiaru ciśnienia dokonano manometrem technicznym
o zakresie 0-10 bar. Temperaturę czynnika roboczego odczytano na ekranie sterownika instalacji słonecznych.

Czynnik roboczy poddano szczegółowej ocenie organoleptycznej, sprawdzono jego stężenie i pH, określono temperaturę zamarzania. Pomiaru stężenia glikolu w jego wodnym roztworze oraz oceny temperatury zamarzania dokonano refraktometrem przenośnym RHA-200ATC. Odczyn chemiczny pH wyznaczono za pomocą uniwersalnych papierków laboratoryjnych wskaźnikowych o wskazaniach 0-12 pH.


(...)

Grzegorz Ojczyk


Pełna wersja artykułu w EI 3/2016 do zakupu na portalu www.e-czasopismo.pl oraz www.magazyn-online.com

Targi Lumenlumen 1200x628px

Wyszukiwarka

Prenumerata

 

like Nowości!

quote Na skróty

like Najczęściej czytane!

like Polecamy!

like Newsletter!

Znajdź nas na facebooku!

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem