Od redakcji 6/2018

okladkaWedług statystyk Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej, przypuszczalnymi przyczynami blisko 4000 pożarów (w tym 2700 w obiektach mieszkalnych) powstających każdego roku w obiektach budowlanych są wady instalacji elektrycznych i elektrycznych urządzeń grzejnych, nieprawidłowa ich eksploatacja oraz elektryczność statyczna.

Więcej…

Przewody Lapp Kabel wykorzystane przy modernizacji radioteleskopu słonecznego

27W XXI wieku cywilizacja będzie coraz bardziej zależna od technik satelitarnych do celów obronności, komunikacji, nawigacji, geodezji, monitorowania zagrożeń ekologicznych, poszukiwania bogactw naturalnych i do różnorakich badań naukowych.

Funkcjonowanie specjalistycznych systemów satelitarnych jest bardzo wrażliwe na warunki panujące w przestrzeni okołoziemskiej. Potrzeba przewidywania „pogody kosmicznej" stymuluje badania procesów aktywności Słońca i ich wpływu na otoczenie Ziemi.

Pogoda kosmiczna to zespół zmiennych w czasie, wzbudzonych aktywnością Słońca zjawisk na powierzchni Ziemi i w przestrzeni okołoziemskiej, które mają bezpośredni wpływ na nasze życie codzienne. Zjawiska pogody kosmicznej mogą znacznie zakłócać działanie naziemnych oraz znajdujących się w przestrzeni kosmicznej zaawansowanych systemów technicznych, oraz urządzeń elektronicznych powszechnego użytku (radio, TV, telefony komórkowe, systemy nawigacji GPS). Dlatego rośnie znaczenie obserwowania, rejestrowania oraz prognozowania cyklicznych zmian aktywności najbliższej nam gwiazdy, czyli Słońca.

Obserwowanie radiowej aktywności Słońca w Obserwatorium Astronomicznym UJ w Krakowie ma długą tradycję. 30 czerwca 1954, w dniu całkowitego zaćmienia, przeprowadzono pierwszą w Polsce detekcję radiowej emisji Słońca. Inspiratorem tego przedsięwzięcia był ówczesny dyrektor Obserwatorium, prof. T. Banachiewicz, autorami aparatury obserwacyjnej byli A. Strzałkowski i O. Czyżewski, konstruktorem pierwszego polskiego radioteleskopu był inż. L. Kowalski. Były to pierwsze w Polsce obserwacje radioastronomiczne, wykonane za pomocą zbudowanej do tego celu aparatury i zapoczątkowały znakomity rozwój krakowskiej radioastronomii.

Regularne obserwacje radiowej aktywności Słońca rozpoczęto 1 października 1957 r. obserwacjami na fali decymetrowej o długości 37 cm (810 MHz), do których w roku 1966 dodano obserwacje na fali ok. 70 cm (410 MHz).

Nowy radioteleskop, z czaszą 8-metrowej średnicy wspartą na trzech podporach, ponad budką obserwacyjną, uroczyście otwarto w Obserwatorium Astronomicznym UJ w Forcie Skała, w dniu 26 października 1995 r. Świadkami tej uroczystości byli licznie zaproszeni goście z całej Polski.

Paraboloid ten zastąpił starą i wysłużoną 40-letnią, 7-metrową antenę, którą praktycznie zjadła już rdza. Nowy jest w pełni zautomatyzowany i nie wymaga – przeciwnie niż jego poprzednik – ciągłej obsługi przez człowieka. Pracą radioteleskopu steruje komputer, który uruchamia obserwacje po wschodzie Słońca, śledzi jego ruch notując poziom radiopromieniowania, a z chwilą nadejścia nocy wyłącza się przechodząc w stan uśpienia. Nowy radioteleskop stał się instrumentem całkowicie zautomatyzowanym, wyposażonym w wysokiej klasy urządzenia odbiorcze najnowszej generacji, a więc przyrządem na poziomie światowym.

(...)

Krzysztof Kowarski,
Lapp Kabel

Pełna wersja artykułu w EI 3/2016 do zakupu na portalu www.e-czasopismo.pl oraz www.magazyn-online.com

Wyszukiwarka

like Newsletter!

like Nowości!

quote Na skróty

like Najczęściej czytane!

like Polecamy!

Znajdź nas na facebooku!

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem