Od redakcji 5/2018

Ei5 I oklW dniu 8 kwietnia 2008 r. miała miejsce jedna z największych w naszym kraju awarii energetycznych. W wyniku silnych wiatrów i opadów śniegu uszkodzone zostały linie elektroenergetyczne zasilające aglomerację szczecińską, wskutek czego ponad 0,5 mln mieszkańców zostało pozbawionych energii elektrycznej.

Więcej…

Polska odsłona efektywności energetycznej budynków

Struktura finalnego zużycia energii w Polsce wg sektorów; źródło: „Efektywność wykorzystania energii w latach 2002-2012”, GUS, Warszawa 2014, s. 139 marca br. weszła w życie długo oczekiwana ustawa o charakterystyce energetycznej budynków [1], która dość szczegółowo dokonuje wdrożenia postanowień dyrektywy 2010/31/UE [2]. Jednym z jej mankamentów jest jednak wprowadzenie podziału nowych budynków na dwie grupy: podlegające obowiązkowi certyfikacji energetycznej oraz te, których ten obowiązek nie dotyczy. Czy aby na pewno rozwiązanie to jest zgodne z ratio legis wspomnianej dyrektywy?

Dyrektywa 2010/31/UE [2], czyli przekształcona dyrektywa EPDB (patrz ramka), jest bodajże najważniejszym aktem prawa wspólnotowego, regulującym zagadnienie poprawy efektywności energetycznej budynków. Zawiera wiele ważnych unormowań, które wyjaśniają, wzmacniają i rozszerzają zakres przepisów dyrektywy 2002/91/WE [5]. Przykładowo, dotyczą ujednolicenia sposobu obliczania charakterystyki energetycznej budynków i ich modułów, definiują budynek o niemal zerowym zużyciu energii czy stawiają nowe wymagania budynkom użyteczności publicznej.

Dyrektywa ta stawia wymogi zarówno dla nowych budynków i ich części, jak i podlegających ważniejszej renowacji budynków istniejących, czy też części oraz elementów takich budynków. Co więcej, minimalne wymagania w kwestii poprawy charakterystyki energetycznej mają także zastosowanie do elementów budynków stanowiących jedynie część przegród zewnętrznych budynku, jednak mających istotny wpływ na charakterystykę energetyczną tych przegród. Dotyczy to przypadku, gdy elementy te są modernizowane lub wymieniane. Poprawa charakterystyki energetycznej budynku będzie się również wiązać z rodzajem zastosowanego w nim systemu technicznego w sytuacji, gdy jest on instalowany, modernizowany lub wymieniany.

Graficzna i liczbowa ilustracja zapotrzebowania budynku na energię pierwotną; źródło: opracowanie własne w oparciu o pogram ArCADia – TERMO PRO

Efektywność energetyczna i świadectwa
Całkowita efektywność energetyczna budynku lub jego części wyrażana jest przez wyliczenie rocznego zapotrzebowania na nieodnawialną energię pierwotną. Wyliczenia dokonuje się w oparciu o stosowną metodologię, zaś wyniki obliczeń zamieszcza się w dokumencie, jakim jest świadectwo charakterystyki energetycznej, zwane też „świadectwem energetycznym" czy „certyfikatem energetycznym". Posiadanie tego dokumentu jest obowiązkowe w Polsce od 1 stycznia 2009 r., czyli od chwili wejścia w życie nowelizacji ustawy Prawo budowlane [8]. Do czasu rozpoczęcia obowiązywania ustawy o charakterystyce energetycznej budynków [1], czyli do 9 marca br., przymusowa certyfikacja dotyczyła budynków nowych, oddawanych do użytkowania. Podobnemu przymusowi zostali poddani właściciele nowych lokali mieszkalnych oraz części budynków stanowiących samodzielną całość techniczno-użytkową.

 

(...)

 

dr Adam Hernas

Pełna wersja artykułu w EI 6/2015 do zakupu na portalu www.e-czasopismo.pl oraz www.magazyn-online.com

Wyszukiwarka

like Newsletter!

like Nowości!

quote Na skróty

like Najczęściej czytane!

like Polecamy!

Znajdź nas na facebooku!

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem